Wklejki do zeszytu: mniej przepisywania, więcej rozwiązywania

Zadanie zapisane na tablicy przepisuje się w klasie mniej więcej kwadrans. Jedno dziecko zdąży, drugie przepisze z błędem i przez resztę lekcji liczy nie to, co trzeba, trzecie ma w zeszycie samą datę.

Wklejka skraca to do pół minuty. Ten sam tekst, wycięty i wklejony, u wszystkich identyczny i bez literówek. Reszta lekcji zostaje na to, po co zadanie w ogóle jest.

To dlatego wklejki wracają w klasach 1–3 w każdym kolejnym roczniku nauczycieli. Poniżej: co dokładnie dają, gdzie sprawdzają się najlepiej i jak zacząć bez kombinowania.

Co zyskuje nauczyciel

Czas, i to w najdroższym momencie lekcji. Kwadrans przepisywania to jedna trzecia zajęć. Przy wklejce ten czas idzie na rozwiązywanie, sprawdzanie i rozmowę o tym, dlaczego wyszło tak, a nie inaczej.

Wszyscy mają dokładnie to samo. Koniec z „a u mnie było inne zdanie". Sprawdzanie dwudziestu pięciu zeszytów idzie szybciej, gdy w każdym stoi ten sam tekst polecenia.

Zadania, których nie da się przepisać. Mapka z kierunkami świata, cztery tarcze zegara, kratka na obliczenia, rząd monet. Tego dziecko nie przerysuje z tablicy, a wklejka wkłada to do zeszytu gotowe.

Różnicowanie bez ogłaszania go klasie. Karteczki wyglądają tak samo, więc można rozdać łatwiejszą i trudniejszą wersję, a nikt nie poczuje się wywołany do tablicy.

Materiał na zastępstwo. Wydrukowany plik leży w teczce i czeka. Wchodzisz do obcej klasy z kartką, nie z pomysłem.

Co zyskuje dziecko

Zaczyna od myślenia, a nie od przepisywania. Dla ośmiolatka przepisanie trzech zdań to realny wysiłek, po którym na samo zadanie zostaje już mało uwagi.

Wolniej piszący nie zostaje w tyle. Dziecko z dysgrafią albo po prostu takie, które pisze starannie i przez to wolno, dostaje to samo zadanie w tym samym momencie co reszta.

Zeszyt wygląda schludnie. To brzmi błaho, a nie jest: do zeszytu, w którym widać porządek, wraca się chętniej. Polecenie jest wydrukowane, a pod nim własne pismo.

Rodzic widzi, co było do zrobienia. Przy samej odpowiedzi w zeszycie nie da się odtworzyć zadania. Przy wklejce widać jedno i drugie.

I rzecz, o której łatwo zapomnieć: samo wycinanie po linii to ćwiczenie ręki. Nie jest to powód, żeby stosować wklejki, ale skoro i tak się dzieje, to dobrze, że się dzieje.

Gdzie sprawdzają się najlepiej

Nie w każdym temacie warto. Wklejka wygrywa tam, gdzie zadanie jest dłuższe niż dwa zdania albo ma w sobie coś do narysowania:

• zegar: cztery tarcze z różnymi godzinami i kratki na odpowiedź
• kierunki świata: mapka z siatką pól, po której dziecko się porusza
• pieniądze: zamiana złotych na grosze, rząd monet do policzenia
• zadania z treścią: trzy, cztery zdania, których nikt nie przepisze bez błędu
• ortografia: wyrazy z luką, rodziny wyrazów, dyktando do uzupełnienia
• przepisywanka: wzór pisma nad linią, na której dziecko pisze samo

Przy jednym krótkim poleceniu w rodzaju „Oblicz" wklejka nie ma sensu. Szybciej podyktować.

Jak to wygląda w praktyce

Trzy kroki i żadnego sprzętu poza drukarką.

Drukujesz. Przy czterech karteczkach na stronie klasa licząca dwadzieścioro pięcioro to siedem wydruków, czyli 28 karteczek i trzy w zapasie na rozdarte.

Tniesz wzdłuż kreskowanej linii. Jeśli lekcja jest napięta, lepiej pociąć wcześniej i rozdać gotowe. W pierwszej klasie samo wycinanie potrafi zająć kilka minut.

Dzieci wklejają i rozwiązują. Sztyft, nie klej w płynie: cienki papier zeszytowy po płynnym faluje i strona przestaje się domykać.

Jedna liczba warta zapamiętania, jeśli składasz wklejki sam: karteczka nie powinna być szersza niż 125 mm. Strona zeszytu A5 ma 148 mm, a margines zjada od 10 do 20, więc szersza wyjdzie poza kartkę przy pierwszym krzywym przyklejeniu.

Czego wklejka nie załatwi

Uczciwie: nie zastąpi pisania. Dziecko nadal musi ćwiczyć przepisywanie z tablicy, bo to osobna umiejętność i w czwartej klasie będzie jej potrzebować codziennie.

Wklejka jest po to, żeby przepisywanie nie zjadało każdej lekcji, a nie po to, żeby zniknęło.

Dwa arkusze za darmo

Najprościej sprawdzić na własnej klasie. Dwa arkusze z naszego zestawu w zamian za adres e-mail: jedna przepisywanka dla klasy 1 i jeden zegar dla klasy 3, czyli zadanie samym tekstem i zadanie z rysunkiem, którego nie da się przepisać z tablicy.

Na każdym arkuszu jest po kilka kopii tego samego zadania, więc z dwóch kartek wychodzi dziewięć karteczek.

Pobierz 2 darmowe arkusze (PDF)

Gotowy zestaw

Zamiast składać arkusze samemu, można wziąć gotowe. Nasz zestaw to 120 arkuszy A4 i 493 karteczki, po kilka kopii tego samego zadania na stronie, w siedmiu tematach z listy wyżej. Po 40 arkuszy dla klas 1, 2 i 3, a na końcu klucz odpowiedzi.

Każda karteczka ma kreskowaną linię cięcia, nożyczki przy krawędzi, plakietkę z tematem i oznaczenie klasy, więc po pocięciu nadal wiadomo, co jest czym. Szerokość 125 mm, czyli mieści się w zeszycie A5 razem z marginesem.

Plik PDF drukujesz na zwykłej drukarce, czarno-białym tuszem, bez zakładania konta.